INFORMACJE DLA OSÓB DOTKNIĘTYCH PRZEMOCĄ W RODZINIE

 

Co to jest przemoc w rodzinie?

Przemoc w rodzinie to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny, a także innych osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących. W szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność (w tym seksualną) powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym,
a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.

 

Kto może być ofiarą przemocy w rodzinie?

—współmałżonkowie

—partnerzy w związkach nieformalnych

—dzieci

—osoby starsze

—osoby niepełnosprawne

Najczęstsze formy przemocy w rodzinie to:

Przemoc fizyczna:

—bicie, popychanie, kopanie, duszenie, bicie przedmiotami, parzenie, policzkowanie

 

Przemoc psychiczna:

—wyśmiewanie, szydzenie, lżenie, okazywanie braku szacunku, poddawanie stałej krytyce, kontrolowanie i ograniczanie kontaktu z bliskimi

Przemoc seksualna.

Inny rodzaj zachowań:

—zmuszanie do oddawania uzyskiwanych środków finansowych, uniemożliwienie podjęcia pracy, niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych

—niszczenie rzeczy osobistych

—demolowanie mieszkania

—wynoszenie sprzętów domowych i ich sprzedawanie

—pozostawianie bez opieki osoby, która z powodu choroby, niepełnosprawności bądź wieku nie może samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb

—zmuszanie do picia alkoholu

—zmuszanie do zażywania środków odurzających, substancji psychotropowych lub leków

 

PAMIĘTAJ!!!

 

Sprawca przemocy wobec bliskich, gdy czuje się bezkarny, prawdopodobnie nie zmieni się, będzie dalej stosował przemoc, bez względu na składane obietnice. Następnym razem może być znacznie gorzej.

Jeżeli jednak zaufasz jego deklaracjom o zmianie zachowania wobec Ciebie/Twojej rodziny i zechcesz się wycofać, pamiętaj, że złożone przez Ciebie dotychczas zeznania nie będą mogły być wykorzystane przez prawne instytucje działające po to, aby Ci pomóc. Dlatego zanim podejmiesz taką decyzję, zastanów się i skonsultuj ją z psychologiem, terapeutą lub inną osobą pomagającą ofiarom przemocy w rodzinie, np. w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy rodzinie, ośrodku interwencji kryzysowej.

Poniżej podajemy Ci nazwy instytucji i organizacji, z których pomocy możesz skorzystać i się do nich zwrócić:

  1. Ośrodki pomocy społecznej — pomogą Ci w sprawach socjalnych, bytowych
    i prawnych.
  2. Powiatowe centra pomocy rodzinie — pomogą Ci w zakresie prawnym, socjalnym, terapeutycznym lub udzielą informacji na temat instytucji lokalnie działających w tym zakresie w Twojej miejscowości.
  3. ƒOśrodki interwencji kryzysowej — zapewnią schronienie Tobie i Twojej rodzinie, gdy jesteś ofiarą przemocy w rodzinie, udzielą Ci pomocy i wsparcia w przezwyciężeniu sytuacji kryzysowej, a także opracują plan pomocy.
  4. Ośrodki wsparcia — zapewnią schronienie Tobie i Twojej rodzinie, gdy jesteś ofiarą przemocy w rodzinie, udzielą Ci pomocy i wsparcia w przezwyciężeniu sytuacji kryzysowej.
  5. ƒSpecjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie — zapewnią bezpłatne schronienie Tobie i Twojej rodzinie, gdy jesteś ofiarą przemocy w rodzinie, oraz udzielą Ci specjalistycznej pomocy, w tym: pomocy psychologicznej, prawnej, socjalnej, terapeutycznej i medycznej, oraz wsparcia w przezwyciężeniu sytuacji kryzysowej, a także opracują plan pomocy.
  6. ƒProkuratura, Policja — możesz tam złożyć zawiadomienie o przestępstwie znęcania się popełnionym na Twoją szkodę lub na szkodę Twoich bliskich i poprosić o udzielenie podstawowej informacji prawnej.
  7. ƒSąd rodzinny i opiekuńczy — możesz tam złożyć pozew w sprawach rodzinnych lub wniosek dotyczący spraw opiekuńczych Twoich dzieci.
  8. Ochrona zdrowia — możesz tam uzyskać zaświadczenie lekarskie o doznanych obrażeniach, poprosić o pomoc lekarską, spytać o adresy specjalistycznych poradni lekarskich.
  9. ƒKomisje rozwiązywania problemów alkoholowych — jeżeli przemocy w Twoim domu towarzyszy picie alkoholu, możesz zwrócić się do nich z wnioskiem o skierowanie sprawcy przemocy na leczenie odwykowe lub uzyskać inną pomoc związaną
    z nadużywaniem przez niego alkoholu.

 

PAMIĘTAJ!!!

Zahamowanie przemocy w rodzinie jest możliwe — możesz z nią walczyć i uzyskać pomoc dla siebie i swoich bliskich!!!

Na Twoim terenie funkcjonują lokalne placówki udzielające pomocy ofiarom przemocy
w rodzinie:

  • Powiatowy Ośrodek Interwencji Kryzysowej

Oświęcim, ul. Dąbrowskiego 139

od poniedziałku do piątku, w godz. 700 - 2200

tel.: +48 (33) 847 45 55; 847 46 48 lub 510 347 573

Osoby zgłaszające się do Ośrodka mogą liczyć na nieodpłatną pomoc, skorzystać m.in. ze specjalistycznego poradnictwa: konsultacji psychologicznej, prawnej, pedagogicznej czy socjalnej, a także z indywidualnej bądź rodzinnej terapii, usług mediatora rodzinnego, konsultanta ds. uzależnień oraz konsultanta ds. rozwiązywania problemów w rodzinie. W prowadzonym przez Ośrodek hostelu schronienie znajdują osoby, które ze względu na wystąpienie sytuacji kryzysowej, zmuszone zostały do opuszczenia własnych domów (w razie udzielenia schronienia Ośrodek czynny całą dobę).

  • Poradnia Profilaktyki i Leczenia Uzależnień

Oświęcim, ul. Orzeszkowej 1

tel.: +48 (33) 842 29 77

Grupa wsparcia dla kobiet współuzależnionych: środa godz. 1800.

  • Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie

Oświęcim, ul. Bema 4

od poniedziałku do piątku, w godz. 700 - 1500, a we wtorki w godz. 800 - 1600

tel.: +48 (33) 842 57 13

 

Możesz zadzwonić również pod numery telefonów:

Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”

tel.801 12 00 02 (płatny pierwszy impuls, linia czynna od poniedziałku do soboty w godzinach 8.00—22.00, w niedziele i święta w godzinach 8.00—16.00),

tel.(22) 666 28 50 — dyżur prawny (linia płatna, czynna w poniedziałek i wtorek w godzinach 17.00—21.00),

Poradnia e-mailowa: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Opracowanie: Danuta Czudowska

Edycja tekstu: Magdalena Lachowska